Walki sowiecko-niemieckie o Górny Śląsk i Opolszczyznę w styczniu i lutym 1945 roku pozostają w cieniu późniejszych zmagań na Dolnym Śląsku, w tym zwłaszcza oblężeń Wrocławia i Głogowa przez Armię Czerwoną. Tymczasem Niemcy ogłosili twierdzami również cały region górnośląski (Festung Oberschlesien), a potem także Opole (Festung Oppeln) i próbowali przygotować je do obrony przed sowiecką ofensywą, która ruszyła znad Wisły 12 stycznia 1945 roku. Armie 1. Frontu Ukraińskiego marszałka Koniewa szybko przełamały pozycje niemieckiej Grupy Armii „A”, zajęły Kielce, Częstochowę i Kraków i z impetem ruszyły na Zagłębie Śląsko-Dąbrowskie. Broniąca się tam niemiecka 17. Armia stawiała opór, ale wobec miażdżącej przewagi przeciwnika był on daremny. Do 30 stycznia Sowieci oczyścili obszar Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego z wojsk niemieckich. W tym czasie Armia Czerwona dotarła również na Śląsk Opolski, osiągając linię Odry i zdobywając przyczółki na jej lewym brzegu. 23‒24 stycznia zajęła prawobrzeżną część Opola. Walki o przyczółki trwały do marca. Niemcy zdołali zlikwidować niektóre z nich, a pozostałe zablokować, korzystając z wyczerpania oddziałów sowieckich. W książce ukazano też zmagania w rejonie Pszczyny, Żor i Rybnika oraz natarcie 4. Frontu Ukraińskiego na Bielsko i Cieszyn, które zostało jednak zatrzymane w rejonie Strumienia.
Autorem książki, która ukazała się w popularnej Bellonowskiej serii „Historyczne Bitwy”, jest Jakub Szczepański, historyk, absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego, pracownik Oddziałowego Biura Badań Historycznych IPN w Katowicach. Obok zdjęć archiwalnych i map dodatkowym atutem są fotografie rekonstruktorów w umundurowaniu obu walczących stron.
